sideris-5Αποφασίζει να απορρίψει, ευγενικά βεβαίως, την πρόταση της κυρίας Χρυσομάλλη. Αποφασίζει να τη δεχτεί, φροντίζοντας ωστόσο ν’ αποτύχει το εγχείρημα, να χαθεί το στοίχημα. Αποφασίζει να σκίσει την επιταγή και να της επιστρέψει τα κομμάτια στον ίδιο φάκελλο, που του την άφησε. Αποφασίζει να το προσπαθήσει, έντιμα, στ’ αλήθεια – και, αν πετύχει, τότε βλέπουμε. μάλλον καλό θα είναι. Αποφασίζει να μην το σκεφτεί καθόλου, να μη δώσει καμία απολύτως συνέχεια – να το διεκπεραιώσει η Τζώρτζια.

Αποφασίζει να φύγει ταξίδι την Πέμπτη, “…εκτάκτως εκτός Αθηνών, καταλαβαίνετε…” Αποφασίζει να της εξηγήσει ότι υφίστανται τεχνικά εμπόδια σοβαρότατα, ίσως ανυπέρβλητα. Αποφασίζει να επικοινωνήσει με την κυρία Κωνσταντινίδου, να δει τί γίνεται, τί τρέχει, τί συμβαίνει. Αποφασίζει να της στείλει επιστολή, αποποιούμενος ο ίδιος την προσφορά της, αλλά αντιπροτείνοντας δυο άλλους συναδέλφους, “εξίσου επαρκείς και πολύ πιο έμπειρους”. Αποφασίζει να της υποδείξει ότι ίσως είναι καλύτερα να το σκεφθεί καλύτερα. Αποφασίζει να μη συζητήσει το θέμα, να φανεί απόλυτος, επαγγελματικός – “Κυρία μου, ως ιατρός μπορώ να προσπαθήσω για να γίνει κάτι, το οποίο εσείς θα επιλέξετε – όχι εγώ, αυτό δε γίνεται… δεοντολογία, όρκος του Ιπποκράτη και λοιπά”. Αποφασίζει να της μιλήσει, να καταλάβει πιο καλά τί εννοεί. Αποφασίζει να αναβάλει το ραντεβού τους. Αποφασίζει να ασχοληθεί πιο σοβαρά, να το ψάξει και στη βιβλιογραφία… Τίποτα δε μπορεί ν’ αποφασίσει – απολύτως τίποτα. (σελ. 37)

[κεφάλαιο 4 – ΣΠΙΡΟ]