Mορφή και νόημα στο φροϋδικό ασυνείδητο

Άξιος λόγου λόγος είναι αυτός που συμβάλλει στη διατύπωση λόγου νέου, ικανού να τον υπερβεί. Άξια λόγου τιμή σ’ ένα στοχαστή είναι η κατάθεση στοχασμού. Σ’ αυτό το πνεύμα θα πω δυο λόγια σχετικά με τη λακανική εννοιοποίηση του φροϋδικού ασυνείδητου. Δηλ. σχετικά με τον λόγο της έριδος.

[…]

Κανόνες καλού χωρισμού

Σας έχει τύχει ν’ ακούσατε ή να νιώσατε πως η πιο ευτυχισμένη στιγμή ενός γάμου είναι… το διαζύγιο; Πρόσφατη έρευνα στην Αγγλία αποκάλυψε πως το 95% των διαζευγμένων γυναικών δεν μετανιώνουν που χώρισαν, ενώ μόνο το 5% των χωρισμένων αντρών έχει την ίδια γνώμη. Το ELLE συγκέντρωσε στοιχεία, μίλησε με ειδικούς και… ιδού τα συμπεράσματα.

[…]

Από την «ουδετερότητα του παρατηρητή» στην «έρευνα – παρέμβαση»

Η ερευνητική δραστηριότητα στον χώρο της Κοινωνικής Ψυχιατρικής, στην πιο σύγχρονη έκφανσή της, εμφανίζει κάποιες ιδιαιτερότητες. Αυτές οι ιδιαιτερότητες αντιπροσωπεύουν χαρακτηριστικές απαντήσεις σε κοινά προβλήματα των κοινωνικών επιστημών και είναι συνάρτηση των ιδιομορφιών του τομέα-αντικειμένου αυτής της δραστηριότητας, από τη μια, και των μορφών που παίρνει αυτή η δραστηριότητα, από την άλλη. […]

Σώμα πάσχον, ψυχή αλγούσα: αναγωγές και υποκειμενικότητες

Ο Ηράκλειτος και η γηραιά κυρία

Παρατηρώντας τους ανθρώπους και τα έντομα, στον καιρό του, ο Ηράκλειτος έφτιαξε μια παρομοίωση: «Όπως μια αράχνη στο κέντρο του ιστού της, μόλις μια μύγα κόβει ένα νήμα του, το αισθάνεται και τρέχει γρήγορα σαν να υπέφερε για το κομμένο νήμα, έτσι και η ψυχή του ανθρώπου, όταν ένα μέρος του σώματος τραυματίζεται, ορμάει προς τα ‘κει σαν να μη μπορεί να υποφέρει τη λαβωματιά του σώματος με το οποίο είναι δεμένη γερά και αρμονικά.»

[…]

Βία, ψυχή και νεότητα

Η έλλογη στάση απέναντι στη βία προϋποθέτει υπέρβαση στερεότυπων και ηθικολογικών παραστάσεων, κατανόηση των μηχανισμών και ρεαλιστική δράση για την πλαισίωσή της. […]

Η υπόθεση “Αντιγόνη”

Θέλω πρώτα-πρώτα να επαινέσω όλους τους συντελεστές της έκδοσης για την εξαίρετη εργασία τους: Τον υπεύθυνο της σειράς, σε πολλά ομότεχνο, Θανάση Χατζόπουλο. Τη μεταφράστρια Βίκυ Μαλισόβα – Χατζοπούλου. Τον Δημήτρη Παπαευθυμίου για την εισαγωγή του. Και τις εκδόσεις Μεταίχμιο για την εμπνευσμένη υποστήριξή τους σε τέτοια εγχειρήματα.

Ευχαριστώ ακόμη τους οργανωτές της αποψινής συνάντησης για τη δυνατότητα που μου παρέχουν να πω λίγα λόγια για ένα θέμα που ανακινεί καθολικό ενδιαφέρον και εκλεκτή συγκίνηση.

Το βιβλίο του Patrick Guyomard ξεχωρίζει όχι μόνο για το ήθος της γραφής και την ισχύ του επιχειρήματος, αλλά και γιατί απτά υπερβαίνει την ξύλινη γλώσσα – γλώσσα τεχνητή, ίσως και τεχνητή νοημοσύνη, που συχνά προβάλλεται ως βαθυστόχαστη πορεία.

[…]

Πλάνη και σαγήνη του συμπτώματος – Το παράδοξο της «λευκής νεύρωσης»

Αφετηρία των σκέψεων αυτών αποτέλεσε μια κάπως παράδοξη διαπίστωση – τόσο στην κλινική μου πρακτική, όσο και σε εμπειρίες καθημερινότητας, κοινότατες, όπως το ζάπινγκ και οι ολοένα πιο ακραίες μορφές και δόσεις φρίκης και ανυπόφορου σε ταινίες, γραπτά, χειρονομίες, λόγους και ειδήσεις, ή η κρίση των ερώτων και των σχέσεων. Διαπίστωση–εντύπωση ότι οι άνθρωποι υποφέρουν, αλλά δεν έχουν τρόπο να εκφράσουν πώς. Ότι, δηλαδή, καταγράφεται, στη σημερινή ιστορική στιγμή, μια έκπτωση του λόγου και, ταυτόχρονα, μια δυσλειτουργία του συμπτώματος.
[…]