Πλάνη και σαγήνη του συμπτώματος – Το παράδοξο της «λευκής νεύρωσης»

Αφετηρία των σκέψεων αυτών αποτέλεσε μια κάπως παράδοξη διαπίστωση – τόσο στην κλινική μου πρακτική, όσο και σε εμπειρίες καθημερινότητας, κοινότατες, όπως το ζάπινγκ και οι ολοένα πιο ακραίες μορφές και δόσεις φρίκης και ανυπόφορου σε ταινίες, γραπτά, χειρονομίες, λόγους και ειδήσεις, ή η κρίση των ερώτων και των σχέσεων. Διαπίστωση–εντύπωση ότι οι άνθρωποι υποφέρουν, αλλά δεν έχουν τρόπο να εκφράσουν πώς. Ότι, δηλαδή, καταγράφεται, στη σημερινή ιστορική στιγμή, μια έκπτωση του λόγου και, ταυτόχρονα, μια δυσλειτουργία του συμπτώματος.
[…]

Λευκή μελαγχολία ή το κενό πνεύμα των καιρών

Κακόμοιρα κοπάδια αστραφτερά
Μπουκωμένα με δανεικές κουβέντες
Τα ξένα λόγια κάθονται στην άκρη των χειλιών σας
Τη σιωπή σας βρίζοντας κοιτάν να μασκαρέψουν
Την τρέμετε τη σιωπή αυτή
Είναι για σας η φρίκη του κενού
Όχι κενό ελεύθερο να υπάρξεις
Και τη λαλιά σας στους εμπόρους παραδίνετε
Πληρώνοντάς τους κι από πάνω ώστε
Να κάνετε πως εσείς μιλάτε
Λέγοντας τίποτα.

Ν.Σ.

[…]