Ο λόγος του Μακρυγιάννη: ψυχοδυναμική θεώρηση

Κι αν ακόμη η φιλολογική κριτική και η ιστορική μαρτυρία δεν επαρκούσαν για την απόδοση των «Οραμάτων και Θαμάτων» και των «Απομνημονευμάτων» στον ίδιο συγγραφέα, και πάλι η δομική-ψυχοδυναμική ανάλυση της αφήγησης θα έδειχνε ότι αποτελούν δυο πλευρές του ίδιου προσωπικού λόγου — ότι εγγράφονται στο ίδιο διανοητικό και βιωματικό σύμπαν, ότι προκύπτουν από ισότιμες ψυχικές λειτουργίες και πράξεις και ότι διέπονται από τις ίδιες αρχές οργάνωσης της εμπειρίας και του λόγου. Αυτός που μιλά είναι ο ίδιος ο Μακρυγιάννης. […]

Μια επιτόπια επιδημιολογική παρέμβαση στη Λευκάδα στα μέσα του 19ου αιώνα

Εισαγωγή

Σε προηγούμενες εργασίες μας έχουμε επιχειρήσει μια ανασύσταση της θέσης που κατείχε η αρρώστια, ως συμβάν και ως λόγος στα Επτάνησα επί Αγγλικής Προστασίας.

[…]

Κοινωνική πρόνοια και περίθαλψη στα Επτάνησα επί αγγλικής προστασίας: η περίπτωση της Λευκάδας

Δεν πρόκειται ν’ αναλύσω μήτε τη νοσολογική κατάσταση στα Επτάνησα, μήτε το όλο πλέγμα θεσμικών πλαισίων και πρακτικών που αναφέρονται στην οργάνωση και λειτουργία της κοινωνικής πρόνοιας και περίθαλψης επί Αγγλοκρατίας.

[…]

Η κρίση των συνενόχων

Και στα πέντε βιλαέτια
φάτε πιείτε μωρ’αδέλφια
(Δημοτικό)

Στο δημόσιο βίο του τόπου μας, εδώ και καιρό κανείς δεν πιστεύει κανέναν. Συμπυκνωμένη έκφραση αυτής της κατάστασης ανομίας αποτελεί η κρίση αξιοπιστίας του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος.
[…]

Ένας αδύνατος κλέφτης: Ο Λάμπρος του Δ. Σολωμού

Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι Αληθές.

Η μορφή του κλέφτη, ως παράσταση και ως αναφορά, έγινε αντικείμενο μεγάλων φαντασιακών και συμβολικών επενδύσεων και επεξεργασιών, ατομικών και συλλογικών — και στην ίδια την περίοδο του Αγώνα, αλλά και κατοπινά.

[…]

Πολυτεχνείο ή περί της χρήσης των συμβόλων

Από τότε μέχρι τώρα, κάθε τόσο, κάποιος επιχειρεί να ιδιοποιηθεί το Πολυτεχνείο. Οι μορφές αυτής της ιδιοποίησης είναι διάφορες εκδοχές κούφιας επανάληψης του ίδιου: Ίδιο όνομα («17Ν»), ίδιες «μεγάλες προσδοκίες» (προσωπική έπαρση ή και εξαργύρωση του τότε τώρα), ίδια θέση στο λόγο (τα κόμματα που κάθε χρόνο μας λένε «το νόημα του Πολυτεχνείου», δηλ. βάζουν τα συνθήματά τους στα τότε στόματα), ίδιες κινήσεις («κατάληψη») …

Όλα αυτά δεν έχουν και μεγάλη σχέση με την ιστορία, με το τριήμερο του 1973 και με την καταγραφή του στη μνήμη των συμβόλων.

Η ιστορία αυτή είναι πράξη, δημιουργία συμβόλων. Οι απόπειρες ιδιοποίησης είναι συμπτώματα, κατανάλωση θεάματος.

Η χρήση των συμβόλων είναι έργο δύσκολο.
[…]

Επίσκεψη στην αγριότητα

σοφοί δε προσιόντων αισθάνονται
Φιλόστρατος

[…]