Δυο μικρά χωριά στη Μεσσηνία, ένα ψαροχώρι κι ένα στον κοντινό λόφο, κατοικημένα στην πλειοψηφία τους από τα ίδια σόγια. Τα ονόματα που κυριαρχούν σ’ αυτά τα χωράφια και νερά της Παναγίας είναι Μαρία και Παναγιώτης.

Πριν είκοσι περίπου χρόνια εγκαθίσταται στο χωριό του λόφου ένα ζευγάρι Αιγύπτιοι. Άνθρωποι καλοί κι εργατικοί και οι δύο, βρίσκουν δουλειές και ριζώνουν. Κάνουν και παιδιά που πηγαίνουν σχολείο στο ψαροχώρι. Γονείς και παιδιά είναι μουσουλμάνοι.

Ένα από τα παιδιά λέγεται Αχμέτ. Οι φίλοι του γρήγορα τον φωνάζουν Τάκη, από το Αχμετάκη. Ο Αχμέτ-Τάκης δέχεται με χαρά το φιλικό υποκοριστικό. Κι εδώ και κάποια χρόνια, τον Δεκαπενταύγουστο, όταν γιορτάζουν οι πολυάριθμοι Τάκηδες της περιοχής, γιορτάζει κι αυτός τ’ όνομά του. Οι φίλοι του του εύχονται χρόνια πολλά κι ο Τάκης πηγαίνει γλυκά στην παρέα για τη γιορτή του.