You are currently viewing Όπως ειπώθηκαν εκεί και ακούστηκαν

Όπως ειπώθηκαν εκεί και ακούστηκαν

  • Post category:Βιβλία
  • Reading time:Χρόνος ανάγνωσης 2 λεπ.

ΚΑΤΑΠΟΝΗΣΕΙΣ

Δεν ξέρω τί να αισθανθώ. Αυτό είναι το ζητούμενο.

Για κάποιο λόγο δεν μπορώ να κλάψω.

Ζω σαν να έχω μάθει να υπομένω όλα όσα μου συμβαίνουν… τρεμούλες, ταχυκαρδίες, κούραση. Σκέφτομαι ότι μπορεί να έχω ή να πάθω κάποιο μοιραίο κακό. Κάποιος, αν ζούσε κάτι τέτοιο, θα ούρλιαζε ίσως. Όμως εγώ δεν ουρλιάζω.

Στην Αμερική, για να είμαι καλά, καταπιέστηκα.

Ζω πράγματα ώστε να έχω μετά να τα θυμάμαι, όχι την ίδια τη στιγμή. Ζω για να έχω αναμνήσεις, κι αυτό το βρίσκω τραγικό.

(…) να υπάρχεις για κάποιον σύμφωνα με μια φαντασία που είναι τελείως περιττή.

Η μόνη σχέση αγάπης που δεν με πρόδωσε ποτέ, πριν αυτή εδώ [ψυχαναλυτική], ήταν ο παππούς μου. (σελ. 31)