Την Πρωτομαγιά βρισκόμουν στο Λονδίνο. Κι έπεσε στα χέρια μου μια δωρεάν εφημερίδα (Free Metro της 1ης Μαΐου 2015). Πρώτος τίτλος της:
Teachers spend £43m a year to help poor pupils
Schools ‘feed them and buy birthday gifts’

Αυτό που διάβασα δείχνει, για μια ακόμη φορά, τη φοβερή διαπάλη ανάμεσα στην αγριότητα ενός συστήματος και το μεγαλείο της ανθρωπιάς. Το μεταφράζω:

ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΔΑΠΑΝΟΥΝ 43 ΕΚ. ΛΙΡΕΣ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ
ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΦΤΩΧΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ
Τα σχολεία “τους τρέφουν και αγοράζουν δώρα γενεθλίων”

Οι εκπαιδευτικοί λένε ότι αναγκάζονται να φροντίζουν σαν γονείς φτωχούς μαθητές πλένοντας τα ρούχα τους, ξεψειρίζοντάς τους, ακόμη και αγοράζοντάς τους δώρα γενεθλίων.
Τα σχολεία δαπανούν 43,5 εκ. λίρες τον χρόνο για να βοηθήσουν φτωχά παιδιά, προσφέροντάς τους τα πάντα, από φαγητό και ρούχα μέχρι κάλυψη του κόστους μετακίνησής τους.
Σε μερικές περιπτώσεις τα παιδιά είναι τόσο στερημένα, που οι εκπαιδευτικοί πρέπει να τους αγοράσουν κάρτες και δώρα για να τους εξασφαλίσουν την αίσθηση ότι κάποιος δίνει σημασία στα γενέθλιά τους, αναφέρει η Εθνική Ένωση Διευθυντών Σχολείων (ΕΕΔΣ) σε μια σημερινή έρευνα.
Ο Γενικός Γραμματέας της, Russell Hobby, λέει: “Τα σχολεία έχουν αρχίσει να προσφέρουν σε μινιατούρα έργο Κράτους Προνοίας για να καλύψουν τα κενά που ανακύπτουν. Κανονικά οι εκπαιδευτικοί δεν θα ‘πρεπε να χρηματοδοτούν τέτοια πράγματα από τις τσέπες τους, όμως το κάνουν. Και γνωρίζουμε ότι όποιο πολιτικό κόμμα κι αν έρθει στην εξουσία τη μεθεπόμενη εβδομάδα, θα κάνει ακόμη μεγαλύτερες περικοπές”.
Τέσσερις στους πέντε εκπαιδευτικούς αναφέρουν ότι έχουν προμηθεύσει υλικά για το σχολείο, το ένα τρίτο μάλιστα το κάνει τακτικά, σύμφωνα με ερωτηματολόγιο που απευθύνθηκε σε 2 000 μέλη της ΕΕΔΣ. Και δύο στους πέντε προσφέρουν συχνά φαγητό, ενώ το ένα τέταρτο πλένουν τα παιδιά.
Το τυπικό ποσό που δαπανούν κάθε χρόνο τα σχολεία από τον προϋπολογισμό τους είναι περίπου 3 000 λίρες το καθένα, ποσό που είναι 2 000 στο δημοτικό.
( … )
Η ΕΕΔΣ αναφέρει ότι το 84% των μελών της προσφέρουν σήμερα περισσότερη βοήθεια σε παιδιά από στερημένα περιβάλλοντα σε σχέση με το τι γινόταν πριν πέντε χρόνια.