Ομιλία της Θάλειας Δραγώνα κατά την παρουσίαση του «Όπως ειπώθηκαν…» στον Ιανό

  • Post category:Κριτικές
  • Reading time:Χρόνος ανάγνωσης 1 λεπ.

Το βιβλίο με το πολύ ελκυστικό εξώφυλλο που έχουμε στα χέρια μας έχει δύο μέρη.
Το πρώτο μέρος που είναι και η Εισαγωγή είναι ο λόγος του ψυχίατρου-ψυχαναλυτή Νίκου Σιδέρη και το δεύτερο μέρος είναι ο λόγος των ψυχαναλυόμενων του. Ο Σιδέρης επέλεξε θραύσματα από λόγια που ειπώθηκαν μέσα σε ψυχοθεραπευτικές συνεδρίες που διεξήγαγε μέσα στα χρόνια της κλινικής του ενασχόλησης.

Ο Σιδέρης είναι μια πολυδιάστατη προσωπικότητα με ένα μεγάλο εύρος δημιουργικής δουλειάς. Ξεκίνησε από την ιατρική, και στο Παρίσι όπου έκανε μεταπτυχιακές σπουδές δεν περιορίστηκε στην ειδικότητα της ψυχιατρικής αλλά ανοίχτηκε στη νευροψυχολογία και τη νευρογλωσσία αλλά και την ιστορία. Και εκτός από τις ψυχαναλυτικές αποσκευές του, εμβάθυνε και στη Συστημική Θεραπεία. Όμως η επιστήμη τού είναι στενή. Ο Σιδέρης είναι και λογοτέχνης. Έχει πίσω του δύο μυθιστορήματα και τρείς ποιητικές συλλογές.

Εντάσσω λοιπόν το βιβλίο που έχουμε στα χέρια μας στο προφίλ του Σιδέρη. Το βιβλίο του δεν είναι ένα επιστημονικό βιβλίο. Ούτε κάν η εισαγωγή. Και ενώ προέρχεται όπως είπα από την ψυχιατρική/ψυχαναλυτική κλινική του ενασχόληση η μορφή του βιβλίου είναι πιο κοντά σtη λογοτεχνική ταυτότητα του Σιδέρη.

Στην ψυχανάλυση ο λόγος του υποκειμένου έχει ένα δικό του μοναδικό ίχνος, είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τα συγκεκριμένα προσωπικά συμφραζόμενα, η σημασία του αλλάζει σύμφωνα με τη δυναμική της αναλυτικής διαδικασίας. Ο Σιδέρης δεν επέλεξε να μας μεταφέρει το λόγο των υποκειμένων με αυτήν του τη λειτουργία. Επέλεξε να τον αυτονομήσει από τα συμφραζόμενα. Δεν μας αποκαλύπτει τίποτα για το υποκείμενο που εκφέρει το λόγο. Είναι νέος/νέα στην ηλικία, είναι άνδρας ή γυναίκα (αν και καμμιά φορά καταλαβαίνουμε το φύλο λόγω του γραμματικού τύπου), ποιά είναι η επαγγελματική του ιδιότητα; Δεν ξέρουμε τίποτα για το υποκείμενο. Δεν μας λέει τί ψυχικός πόνος το οδήγησε στο ντιβάνι του αναλυτή. Όχι μόνο δεν προβαίνει σε διαγνωστικό συμπέρασμα της παθολογίας των αναλυομένων του, αλλά το κυριότερο και που θα περιμέναμε από ένα επιστημονικό κείμενο, δεν γίνεται καμμία κλινική, επιστημονική ερμηνεία.